Read more
मोनालिसाचा दशावतार टू
भन्नाट वारा सुटला.हिरवीगदाड झाडं.वाऱ्यानं नाचू लागली.शेता लागी पिकं कशी नादर डोलू लागली.श्रावण महिन्याचं दिवसं सनासुदीचे नागपंचमी,राखी पौर्णिमा,
पोळा अन् पाऊस झाला भोळा.डोमलेवाडी झाकडवाडीची काकडवाडी ह्या तिघ्या बहिणी.एका नदी थडीवर रांगात उभ्या.पर काकडवाडीची जत्रा म्हणजी निखूळ साऱ्या राष्ट्रानचे लोक जत्राला येतात.असं काय आहे आमच्या काकडवाडीत?त् तिथं आहे.खळाळणारं पाणी,आणि नवसाला पावणारी देवराणी.कधीकाळी अजिंठा लेणी पाह्यला आला होता राबर्ट गील.अन् त्याची होती पारू. तसंच काकडवाडीच्या नदीकिनारी लय देखणं रूप घेऊन देवराणी बसली होती.कुणी देवराणी म्हणं कुणी पारुराणी म्हणं.काही इथं कुवार पोरी लग्न व्हुवा अन् चांगला नवरं पोरगं भेटावं म्हुण नवस बोलायच्या.देवराणी पावली की, नागपंचमी नहीं त् पोळ्या सणला ती लेकरूचं काखेला घिऊन येयाची..म्हुण नवसाला पावणारी देवराणी. भलती फेमस झाली..तवा मंडळी आता जूनं सारं गेलं आणि नवं नवं आलं.सेल्फी धबधबा, सेलिब्रिटी पोईंट.काकडवाडी धाबा,झाकडवाडी गावरान कोंबड्यांचा रस्सा.काकडवाडी थाळी, लोक आता झाकडवाडी म्हणजे जणू एक झकास पर्यटनाचा पोईंट झाला व्हता.तवा देवराणी गावं जत्रा सुरू झाली. गावोगावचे हवशे नवशे,अन् गवशे.निघाल्या टु व्हिलर,फोरव्हिलर गाड्या काकडवाडीला.गावं तसं मोकारं टुकारं अन् भिकारं म्हणलं त् हरकत नाही.जशी माणसं तशी बाई माणसं.हवशी नवशी गवशी.तशी हौसा मंजुळा सारजा,भारजा चौघ्या मैत्रीनी.भिका,सुका,तुका,सखा लंगुटी यार.रामकृष्ण हरी,सारे झाल्तं मोबाईल धारी.खपाखप फोन लावले.सनासन मॅसेज पाठवले.चला रे चला जत्राला चला.सारं गावचं चिंदाडावानी झाकडात उठलं.अंघोळी भूंगूळी केल्या.बयापोरीनं मेकअप केले.केसं विंचारले,बुचूडे बांधले.पोरीनं मोकळे केसं सोडले.सिल्की केसं,कोरीव भूवया.चांदकोरी टिकली.डोळ्यासनी काजळ मांखली.भन्नाट पोरी अन् पोरं चेकाळून गेली.जत्राचं ती.दिखाऊ दिवा अन् शहराळी हवा.कवानाचं गावात घुसली.साऱ्या पंचक्रोशीतील काकडवाडीची जत्रा म्हणजी निखुळ काचकुरीच.संड्यानं दाढ्या खडूनं काल्ढ्या.मिशा भाद्रून काल्ढ्या.पोऱ्हं नंगाट पोऱ्ही चिंगाट,रिळचा आला जमाना,संमद्या दुनियाचा झाला खकाना.घडी घडी पोट्टे केसांवर कंगवे फिरवले.पोऱ्हीनं वठाला लिपिष्टीक लावली तोंडाला पावडरं फासले.नटा फटा झाला.'मी बाई नर्स, अन् मह्यकडं पर्स'.तशा ह्या पोरी रिळ काढायला मोबाईल धारी झाल्या.या पाच वर्षात गावं निखुळ खिल्लारं बैलं उधळावं
तसं उधळलं होतं.'जे नहीं आलं पाहण्यात अन् ते आलं खाण्यात'गावो गावचे लोकं कायनु बायनु इकायला येतं.
तसे शहराचं पाणी लागलेलं लोकं, मग मागेपुढे पाहणार काय?या जत्रेला रानमेवा चाखायला लोकं येतं.चरकातला
ऊस रस्स. गण्यानं 'गावरान उसाचा रस'. भाग्यश्री रसवंती
डोमलेवाडी असं नावं टाकून लाकडी चरकाला जू गळ्यात गुंतून बैल पाथीला लावला. चालकाला घुंगरमाळ बांधली.'छंगळांगssडंगळांग घुंगरे वाजू लागली.भन्नाट धंदा सुरू झाला.खन्नाट पैसं पडायली. पंधरा रुपये गल्लास.. जत्राचा हंगाम सुरू झाला.ज्यो त्यो अंगात वारं सुटल्यावानी जत्रला पळू लागला.तशी भावड्याची माय म्हणली,"भावड्या,संबाळू जा रे बेटा"
"हावो हावो..मा" गावं तसं उठ रे चिंदा अन् त्योच धंदा..
अन् हरी मोकींदा.मोकिंदा..
"एकनाथ भानदास दिंडी गेली कोकणात" काकडवाडी चां
बेंडबाज्या,झाकडवाडीचा डिजे,डोमलेवाडीचा ढोलताशा.
निखुळ नाद खुळा भावा.तशा पोरी भलत्याच निब्बारं चिंगाट अशा लेझीम खेळायच्या पाहणारं नुसताचं डोळे
दिपून जायच्या.लाळघोटे नुस्तं येड्यावानी रेड्यागत टुकमुक निहाळून पाह्येचे.पोरींनी लेझिमाचा ताल धरला की,सारेच पाहणारे चेक्काळून बोकाळून मनांत नाचायचे.
गावं सोशल मीडियाचं कवा झालं कळलं नाही.एका क्षणात दहा वीस हजाराच्या लाईक आल्या अन् मिडिया वाले आमच्या गावाच्या पांदीन,रोडनं, रस्त्यानं, पायवाटानं
कुठून बी घुसले.गावाच्या नदीला हे मोकार पाणी,नदी दुथडी भरून वाहत होती.दोन्ही तिन्ही वाड्याचे नावाडी
नावातून पल्याड थडीला मंदिराच्या परिसरात भाविकांना नेऊन सोडत व्हते.याचं गदारोळात भास्कर भोसलेची पोरगी मोनी शेंगदाणेची चिक्की,पोंगाने, खंमग चखना विकत होती."चिक्की घ्या ssचिक्की घ्या शेंगदाणं चिक्की खंमग चिक्की,.. 'खाणारा म्हणतो अखीनं कित्ती? नहीं खाणारा तोंडाकडं पाहती'...फक्त दहा रुपयांची.. चक्क चक्क चिक्की.. "तोंडाला सुटनं पाणी, नवसाला पावलं देवराणी"खाणारा म्हणतो खाऊ किती,देवराणी म्हणती देऊ किती?" मोनीन आपल्या खलत्यात शेंगदांची पट्टी,
चिक्की पोंगाने इकायचा धडाका लावला.तसे चाभरे गिऱ्हाईकं मोनीच्या भवती रिंगण घालून फिरू लागले.मोनी बहद्दरीन व्हती.चावट गिऱ्हाईक कसं हाताळायच?तिला ठावं व्हतं.साऱ्या जत्रात अन् मरणाच्या गर्दाळ्यात खलता घेऊन फिरणारी मोनी म्हणजी ह्या लांबझरक केसं,घारुडे टपोरे डोळे,कोरीव भूवया भारंसुद कपाळ,गच्च मक्याच कणीस भरल्याली. सोळावं सरून
गेल्यालं वय.निखळू डांभ्यातलं दानेदार कणीस पाखराला भुरळ टाकवं तसं मोनीनं आख्या जत्राल आपल्या रूपानं
घायाळ केलं."अहो!कोणं पाहतंय कुणाकडं? कुणाला हाये
वेळ? पर हातात आलं ना मोबाईलचं खेळं..मोनी शेंगदाणेची चिक्की इकतं व्हती.कुणीतरी तिचा व्हिडिओ काढला'... "चलाss चलाss काकड वाडीच्या जत्रात मोनालिसा आली".बघा तिचं बोलणं, अन् बघा तिचं चालनं,बघा तिचा फोटो अन् करा लाईक..बघा बघा काकडवाडीची मोनालिसा..लाईक करा शेअर करा.. सबस्क्राईब करा.एका गरीबांच्या पोरीला, शेंगदाण्याची चिक्की विकणारी पोरगी बघा बघा. मायबापला कशी आधार देतीया..जत्रात कसा चिक्कीचा पावटा विकतीया.. चला बघा तिचं रुप अन् बघा तिचं धाडसं..चला तूमची एक लाईक,तूमचं एक सबस्क्राईब तिला शिखर शिंगणापूर दाखवलं..चला करा लाईक करा.. कुण्या भामट्यांनं, कुण्या गोमट्यांन, कुण्या चावट्यांनं, कुण्या गोविंदानं, अन् सारंग्यानं काकडवाडीच्या मोनी.असं काय फेसबुकवर इन्स्टाग्रामवर असं फेमस केलं की,एका तासाभरात मोनी शेंगदाणी मोनालिसा."एक नंबर तूझी कंबर,ssडिंपल,तुझे केस सिल्कीss सिल्की".असली गाणं टाकून मोनीला प्रसिद्धीनं झाकाळून,मोकाळून, पिंगाळून टाकलं.अन् मोनीला हे सारं बावचळल्यावानी झालं.तसे कॅमेरेवाले, पेपरवाले, बातम्यावाले जत्रात वळू घसावा तसे घुसले.मोनी अन् तिच्या तिनं बहिणी एकाचडी एक देखन्या सुभान्या.तिघीचा नाकं नकक्षा देवानं असा काय फुर्रसतीनं घडीवला की इचारू नका?झालं असं की,
तिची आजी अन् माय जत्राच्या खालतं लिंबाखाली पाल टाकून बसल्याली.तिथं ही कॅमेऱ्यावाली तिला विचारुनं,
पुसून बेजार करू लागली.शटशलवार,घातलेली मोनी नेमकीचं झोपातून उठल्याली.तोंड वंबाळायचं, बापानं खलत्यात भरून दिल्याली शेंगदाणे चिक्की इकायची.हा नित्यनेम.तसा म्हणला, "आम्हाला मोनीसागरिकाची मुलाखत घेयची"..तशी आजी जवतळली,"हे मेल्या मुडद्या हो! कश्याची मुलाखत.जा ना तिकडं..जत्रात मराना." जेऊ द्या आम्हाला.फोटो काढा मह्यावाला..तशी मोनी खळकून हसली, अलगद कॅमेऱ्यात तिचे सुरेख फोटो कव्हानचं आले."मोनी मोनालिसा तुझे अभिनंदन!
"तू या देवराणी यात्रेतील साऱ्यात सुंदर मुलगी आहेस"
तुझे मुक्त हसणे आणि मोकळं स्वभाव मनमोहित करतो.
तुझी मुलाखत घेयाची आहे!
"तूझं गावं कोणतं? तूझं शिक्षण काय?"
"काकडेवाडीची मोनी अन् शिक्षण दहावी"
"वडील काय करतात?"
"शेंगदाण्याची चिक्की अन् चखना बनवते"
"तुला चखना बणवनं आवडते का?
"चखना बनवणाऱ्या बापाची मी खंमग मोनी आहे!"
"तुला गिऱ्हाईक बेजार करतात का?"
"मीच गिऱ्हाईकाकडं जाते.माझ्या बोलण्याकडं लोकं टक्क
लाऊन पाहतात अन् ज्याला माझं बोलणं आवडलं त्यो
चिक्की नहीत चखना घेतो."
"मोनी तू खरंच कस्तुरी आहेस.. तुझ्या रुपाचं तुला काय वाटते?"
" जसा ह्यो धंदा खानदानी. तसं माझं रुप खानदानी"
"चिकना,चखना.चिकणी चिक्की तशी तू खंमग मोनी"
"चखना चिक्की विकणारी मुलगी म्हणून तूला काय वाटते?"
"भाई! धंदे में क्या लाज और शरम!'काम काई हलका नही होता हलकट होता है निकम्मा आदमी!यह मेरे बाप का धंदा हैं!"
"मोनी शेंगदाणी , मोनी देवराणी,मोनी मोनालिसा
या नावाने तुझी ओळख झाली.. तुला काय वाटते?"
"काकडवाडीची काकडीचं बरी हाय मी."
"मोनी मोनालिसा म्हणून तू फेसबुक फेमस झाली"
"भाग्यवंत आहेस,"..हुंदाडी मारावं तशी पोऱ्हाचं टोळकं
जत्रात घुसलं.'मोनालिसा ssमोनालिसा जय हो ! मोनोलिसा!काकडवाडीच्या मोनालिसाचा विजय असो!..इतक्यात पोलीसांच्या गाड्या जत्रात घुसल्या.
गप्पकन दोन पोलिस दंडूके घेऊन टोळक्याच्या मागे लागले.दोन दोनं सटक्के त्यांच्या पोटऱ्यावर हानले.
एवढ्यात टीव्ही चॅनलवाला चचापला.तसा पोलिस अधिकारी बोलला,"काय हो! 'चिकोडीचपको' चॅनल वाले का?''
"होय साहेब! आम्ही एका गरीब घरातील मोनोरेल मोनालिसाला फेमस करण्यासाठी कव्हर स्टोरी करतो".
"कव्हर करता आता?बसं कराना.ही पब्लिक आम्ही कव्हर करतो."
"सट्टका नाहीत, आता आम्हाला सटका सटकी करावं लागलं" तसा त्यो फेक न्युज चॅनलवाला सटकला.तशी मोनी मोनालिसा म्हणाली"पहाना साहेब हे लोकं लयबेजार करायलेत आम्हाला!"
"साहेब आमी पोटभरायला आलो हे बावळे लोकं लय हैराण परीशान करायलेत.कालं पुन नावं सुदरू देईनात."
हे जत्रा सोडून तिच्या बरूबर फोटू काढायलेत.तसा काकडेवाडीचा एक व्हळ्या, दिसायला म्हांळ्या.मोठ्यानं
म्हणला,"येssमोनीयेssम्या तुहा दहावीतला दोस्त"
तसा एका पोलीसानं दंडूका वर करीत म्हणलं..
"कोणं हारेss रे त्यो मोकाट हिरो..करू का झिरो"
तसे पाहणारे चेक्काळून बोकाळून गेले.मोनीच्या बापाला
लय भेवं वाटू लागलं.."मायमी हुंबल झाली काय ही बोंबलं झाली'..'अरं ss जा रे माय बापा हो जगू द्या ना आम्हाला!"तसा पोलिसांनी हुलड घालणाऱ्या पोराला दम भरला..मोनी मोनालिसा तोंडाला स्कार्फ बांधून जत्रात घुसली.गळ्यात चिक्कीचा खलता.अन् बारक्या आवाजात बोलू लागली,"चिक्की पोंगानेss खंमग चखनाssघ्या" अशात घेरलं दोनं बायकांनी,"येssमोनी अंग माय बाई तुपल माय संमद राष्ट्रानं फेमस केला माय त्वा "तशी दूसरी म्हणली, "मोनालिसाssमोनालिसाssकाकडवाडीची."माय बाई नावं काढलं ग माय त्वा" झाकडवाडी,डोमलेवाडीला तुहेच पोस्टर लागले माय, तुह्यामुळं संमदे गावं खल्डून ययालेत जत्राला.सारे तुलाचं पाह्यचं म्हणायलेत माय..मोनीनं तोंडावरचा गंमजा काल्डा.अन् आया बायानं खपाखप शेलफी काढून घेतल्या.मोनीनं काहीचं मेकअप, फिक्प फेसवास केला नव्हता.तरीपण काकडवाडीची मोनालिसा अशी काय दिसतं व्हती,जणू स्वर्गातील अप्सरा.तिनं लांबसडक केसाचा बुचूडा बांधला व्हता.व्हटाला गुलाबी लिपिस्टीक,अन् गालावर खळी. डोळ्यात काजळं भरल्यालं तेबी कालचचं.अन् झाला गर्दा सुरू.तशी ती तिथून निसटून पुढं गेली.तिथं झाकडवाडीचे भोपे पुजारी अन् आराध्य बसले व्हते.इतक्यात एकानं विचारलं,"चिक्की पोंगाने इकणारी तुच काय बाई?" त्या पोरी भलत्याच अर्बळल्या.मोनीचं तोंड झाकल्याल तरीबी सहा फुटाची फटाकडी एवढ्या गदारोळात उठूनं दिसायली.तसा एक भोपे म्हणला,"अहो!मोनालिसा मॅडम आम्हाला चिक्कीचं पाकीट द्या दहा"असं म्हणताचं कस्तुरी मोनालिसानं खलत्यात शेंगदांची पट्टी अन् खंमग चखना काढला.तसं समद्याची उडी पल्डी.
'कश्याला काय अन् बोडकीला पाय'.भोप्यानं शंभराची नोट काढली अन् नोट देतानं शेल्पी घेतला.तशी मोनी देवराणी व्हवून म्हणली,"अहो!महाराज तुम्ही पुजारी,
हात काय धरता?म्या तुमच्या पाया पडते."मोनीनं दहा चिक्की भोप्याच्या हातात कोंबल्या अन् त्या टोळक्यातून ती सटकली.तिच्या मागूमाग हुरूळं लागवं तसं पोरी अन् पोट्टे पळाया लागले."मोनी ये मोनी ये देवराणी अग एक सेल्फी घेऊ देणं!..तिच्या मनाला वाटलं येवढं बी मटकू नही.. देवानं हे रुपडं दिलं ज्यानं हे व्हायरल केलं त्याला
म्हया रुपाचं पारखं केलं'..ती घडीभर थांबली.तशा पोरीचा
घोळका आला.तिच्या अंगावर पडून शेल्फी घेऊ लागल्या.
इतक्यात मोठ्यानं दांगडू झाला.."अरे मव्ह पाकीट हानलं रे बाप्पा हो!...हेss मोनालीसे तुह्येचं माणसाचं काम हाये हे!.तु अशी फेमस झाली अन् ह्या जत्रात पाकीट मारायली 'पाकीट मारे टोळी आली रे भौ!'
"अरं आप आपले पाकीट सांभाळ रे,जत्रा वाल्या हो! असं म्हणताचं इथं दंडूका घेऊन पोलीस हजर झाला."कुठं हाये ती मोनालिसा?.काकडवाडीची मोनालिसा.तशी मोनी देवराणी घाबरली.पोलीस जवळ जाऊन तिला म्हणाला,
"मोनी शेंगदाणी, बाई तू घायबरू नकू! बयो तुह रुप पाह्यला बारुळे पोट्टे सोट्टे येतेतं.तु माय बापाच्या पोटासाठी वणवण भटकती बयो!जाय बयो आता जत्रा सोडून जाय'
तसा त्यांन हळूच मोबाईल काल्ढा अन् एक शेल्फी काल्ढा."मोनालिसा मह्या बायकोला पाठीवतो"अन् केला त्यांन सेंड.तसा त्याच्या बायकोचा फोन आला अन् सूरू झाला जांगडगुत्ता "हॅलो ss..ये हलकटा तू डिवटीवर हायना,तुला लाज लज्जा काही हायेका नाही!त्या काकडवाडीच्या मोनीच्या वयाच्या पोरी हाये ना.मनाची नहीत जरा जनाची धरना.शेल्फी काढीतोय!अनबायकोला धाडीतोय!वारे पोलीस!तसा त्यो पोलीस खाली मान घालून भांमटा व्हवून सटकला.तसा दुसऱ्या पोलीसाची सटक्कली "ये मोनालिसा, तू आताच्या आता जत्रा सोड!नहीत आम्हाला कारवाई करावं लागलं,लोकं बावळे झालेत.या देवराणी जत्राला तूह्या मुळं गर्दी होऊ राह्येली.सारे हावसे नवसे गवसे काकडवाडीची मोनालिसा पाहून घ्या म्हणालेत.साऱ्या हिरोईन तुह्या पुढं फिक्या पडल्या.तुझे फोटो स्टेटसवर ठेवायलेत..तशी मोनी देवराणी घाबरण्याचं नाटक करीत म्हणाली,"सर,आम्ही
गरीब हाये!आमी कुठं जावं? आमचं पोट कसं चालावं?"
बापानं खलत्यात शेंगदांची चक्कीपट्टी अन् खंमग चखना
साऱ्या रात बनवतो अन् आम्ही बहिणी ह्या विक्री करतो.
इमानदारीचा ब्यापार हाये".तसा त्यो पोलिस म्हणला,"या जत्रात तुह काही बरं वाईट झालं तर आम्ही जबाबदार नाही बर्रका!"असं कसं म्हणता साहेब!,तुम्हीच आमचं गरीबांचं मायबाप"."कोणी तूला छेडछाड केली की,फोन करायचा"
"होय साहेब!.. धन्यवाद!"
असं म्हणत सागरी,घागरी,पगारी या बहिणीला घेऊन ती झटकण पुढं सर्कली,तशा मिळून साऱ्याजणी म्हणल्या,
"चिक्कीss पोंगाने ssखंमग चखना घ्या".नदी काठावर
निवद वाजत गाजत कंदुरी चाल्ली होती.खुरमुंढी हातात घेऊन नवस फेडायला चाल्ली होती.त्या पब्लिक मधी मोनी देवराणी गेली.दुपार टळून गेल्ती.लोकं झोकांड्या खातं पावल्या खेळत येतं व्हते.डान्स चालू व्हता.पेताडे उघळून झोंकाडी घेऊन नदी पाण्यात पडतं व्हते.सारा ढंगळांगss मच्चांळांगss डफडे हलगी वाजवित व्हते.
सारे कपडे वल्लेगच्च झाले व्हते.नाचनारे दम खात नव्हते.
तसं एका पोऱ्यानं टक्क लाऊन पाह्येलं.अन् असं काय मोठ्यानं इवळलं "अरे SSS मोनालिसा आली रे पोट्य हो!
अरं तिच्या बरूबर नाचू चला" तसे दोनच्यार पोरं मोनीच्या
माघ लागले..मोनी देवराणी घाबरली. ती बायकांच्या पदराआड लपू लागली.बायकांच्या गर्दीत कवानाचं 'घुसल्या सारंग्या' व्हिडिओ शुटिंग घेतं व्हता.मोनी कशी लपली,मोनी कशी पळाली.मोनीनं तोंडपट्टी कशी सोडली,
केसांवर कसा बो लावला,कपाळावरच्या बटा कशी सावरती.वठावर व्हठ कशी फिरवती? हसतांना ढवळे शिपीत दात.पाहणाऱ्याच्या मनांत झिरपत चटक मनाचा झोका घेणारी,काकडवाडीची मोनालिसा मोनी देवराणी
हजारो लाखोनी लाईक अन् इमोजी देतं व्हती.सारंग्यानं
तिच्या कव्हानं रिल केल्या होत्या.एकदा तर सारंग्यानं नाटी नेसून कवानचं मोनी जवळ जातं व्हता.लपून छपून तिचं चित्रण करीत व्हता.ह्यो सारंग्या काकडवाडीचा रूप पालटून तिचा पिच्छा करीत व्हता.आता मोनालिसा बायकात चिक्की पोंगाने विकायला गेली.तिथं बायका आपसात कुजबुज करून म्हणल्या,"आता बया,ती पाह्येना
ती म्हतारी कसे फोटो काढू राह्येली.अन् आँनराईडवर,..
तसं एकाझनीनं निहाळून पाह्यलं,
"अग बाई ती म्हतारी नही माय,अग त्यो सारंग्या हाये बाई"
"अगss चाठाळनं बयावानी नाटी नेसली माय "
"अग कव्हून नेसून बाई त्यो?"
"अग, जत्रात मोनालिसा घुसली तवापून सारे गावाचं चेकाळलले.. नावं खाणपेनं सुदरू देईनात "
"मोबाईल स्क्रीनवर फोटो झळकले माय मोनीचे"
"सारंग्यानं तिचा पिच्छाचं सोल्डा नाही" तशी सकु, ठकू
खेळणं घेयाला गेल्या तिथं बांगड्याच्या दुकानाजवळ,
मोनालिसा बया कडं पाहून म्हणली"मोनालिसा आली, मोनालिसा आली,चिक्की पोंगाने खंमग चखना घ्या!
तसे दोन चिवळे बावळे लेकरं लागले बोंबलायला."मम्मी
ये मम्मी,ssचिक्की घे ना ग.. बायका आपल्याच नादात व्हत्या."मम्मी ये मम्मे ओ"..घे ना. ती पाह्येना मोनालिसा ताई आली."तशा तटतट बायका उठल्या"ये मोनालिसा मॅम, प्लीज..अग चेहरा दाखवना ग...ये दाखव ग.प्लीज".
"नाही मॅडम मला माफ करा..मी गरीब हाये हो!"
"अग तू घाबरू नको आम्ही आहोत ना!".मोनी ला धीरं
आला.तिनं गर्दीचा अंदाज घेतला.एक अळोखा पिळोखा देतं केस मोकळे सोडतं.असा काय मुरका मारला.अन्
एका झटक्यात तोंडाचा मास्क सोल्डा.."ओ माय गॉड..
"कित्ती कित्ती सुंदर आहेस.. 'मोनालिसा'.
"अब तो एक सेल्फी..दे ना ही दे ना है"त्या बायकांनी
मोनीला फुगडी सारखा गराडा घातला.तिच्या अंगाला त्या
झोंबू लागल्या.शेल्फी काढू लागल्या.जत्राचा गदारोळ उठला.तशी भूंमका उठली."अरं पळा पळा तिकडं काकडवाडीची मोनालिसा आली".. तशी मोनीन गपक्कन तोंड झाकून घेतलं.तशा त्या बायका म्हणाल्या,"ये बायांनो
ही मोनालिसा नाही काय?"आपण कुणाबरोबर शेल्फी काढली ग" "ये बये पळ ग माय इथून"तशी मोनालिसानं खलत्यात शेंगदांची पट्टी टाकली अन् सटक्कली.कवा त्या गर्दीची झाली. त्या बायका नुसत्या भामट्यावानी एकमेकी कडं पाहू लागल्या.त्या क्षणभर गोंधळून गेल्या अन् शेल्फी
शेअर करु लागल्या."खरचं ग मोनालिसा जीव मुठीत घेऊन या जत्रात नुसती पळतीचं आहे ग" "काय लोकं तिला बेजार करू राहिले बया"...देवराणीची जत्रा भलतीच भरात आली होती.देवीभक्त पालख्या घेऊन येतं होते.संमद्या ऱ्हाळतले भक्तजन वाजतं गाजतं नाचतं आपली भक्ती देवी दरबारात साजरं करीत होती.मोनी हैरानं परिशान झाली.माय बापाच्या खोपटातून दुसऱ्याच्या
पालत लपून बसतं व्हती.चिक्कीपटीचा धंदा जोमात चाल्ला व्हता. मोनीच्या खोपटा जवळ पोट्टे सोट्टे चक्करा मारीत व्हते. आजी मायला इच्यारीत व्हते."तशी म्हातारी चवताळून म्हणत व्हती" मोनी गेली कोकणात जा तिकड" "कोकणात कुठं?" एक सेल्फी बहाद्दर म्हणला.
"खोपोली,दापोलीत मामा हाय तिचा"..आजी.
मोनी झाकडात उठून तयार झाली, आता मम्मी अन् बाबाला म्हणते, "मला नको हे जत्रातलं चिक्की पोंगाने खंमग चखना विकायचं काम?तसे कोकणातून दशावतार वाले कलावंत आले.मोनीच्या बापाला भेटले."तुमच्या मोनालिसाला आम्ही सिनेमात घेतो.किती पैसा लागलं ते सांगा?तसा मोनीचा बाप म्हणला,"साहेब आम्ही गरीब माणसं, आम्हाला या देवराणीच्या आशीर्वादानं पोटापुर्त मिळतंय,आता तिच्या मम्मीला अन् तिला इचार साहेब?
"हिरुईन कुठं गेली ?"
"मुतायला गेली वाटतं ती" असं म्हणताचं ते हसले.
"आम्ही तिला घेऊन हे दशावतार टू काढतोय "
"मोनी ये ssअग हे दशावतार वाले आले?"
मोनी नटून थटून अशी भन्नाट सजली व्हती,काकड वाडीच्या देवराणीचं साक्षात रुपडचं नक्षीवंत,साक्षीवंत व्हवून उभं राहिलं. ते सिनेमावाली तिच्याकडं टक्क लाऊन पाहू लागली.तशी मोना म्हणली,"कोणता पिक्चर हाये?"
"मोनालिसा मॅडम, 'दशावतार टू' "
"हे पहा पावण्यनु, म्या आता दापोली खोपोलीन चाल्यानं"
"म्हणजी तुम्ही कोकणातलं?"
"कोकणात मामाचं गावं असा"..
"मग तिथ्याचं सुटिंग कराय बरं "
मोनीनं मनोमन देवीमायचं ध्यान केलं."आवशिन माय कौल दिलयो बाय.देवीमाय देवराणी. व्हवून जावं सिनेमाचं पक्कं " तसे मोबाईल स्क्रीनवर या दशावतारी कलावंतांनी
मोनी बरोबर शेल्फी काढायचा झपाटा लावला.तशी मोनी म्हणली,"मामाच्या गावाला खोपोलीला जाणारं व्हती"
"चला की,आजच"
"दुपारून दशावतार दिंडी येणारं हाये कोकणातून"
"मोनालिसा मॅडम तुमचं साईनिंग पेंमेंट घ्या"
एक लाखाचा चेक हातात देताना मोनालिसा सोबत फोटो घेतला.तसे ते लोक निघून गेले.मोनालिसाची हवा साऱ्या कोकणात झाली.दशावतारा वाली दिंडी येणारं म्हणू ती
झाकडवाडी,डोमलेवाडीच्या वाटवरं येऊन उभी राहिली.
आज मोनीनं कोकणातलं नाटी लुगडं नेसून कपाळभर कुंकू लेऊन हे थाटात उभी व्हती.खोपोली दापोलीची मामाची दशावतार दिंडी वारी येणारं.देवराणीचा कंदूरी नवस असतो.पायी दिंडी जवळ येतं होती.तशी मोनी
हरकून गेली.ढोलकी,पखवाज,संबळ वाजत गाजत देवराणी येशीपोत दशावतारी सोंग नाचतं आलं.अन् मोनी
च्या मामानं मोठ्यानं आरोळी देतं साकडं घातलं."हेss बारागावाच्या बारा मुंज्या,हेssकाकडवाडीच्या देवराणी मायेssमाह्या भाची, मोनी मोनालिसा असा. तिका सारा इडापिडा टळो! म्हाराजा!माय ss तिका या वर्सानं मायदंळ पिक्चर मिळो! तिचा दशावतार टू लय जोमानं चालू दे रे म्हाराजा! काकडवाडीच्या मोनालिसाचा इजय असो!..साऱ्या दशावतारी सोंगानं मोनालिसाला मध्यभागी घेऊन कोकणी डान्स सुरू केला.हा सारी व्हिडिओ शुटिंग व्हायरल झाली.एका रात्रीतून मोनीची मोनालिसा झाली.
काकडवाडीची मोनालिसा 'दशावतार टू' मध्ये आली..
================================
* डॉ.प्रभाकर शेळके जालना
२९, 'कृपासिंधु'भाग्योदय नगर
अंबड चौफुली जालना ४३१२१३
भ्र ९९७५१३७३३७
dr.prabhakarshelke@gmail.com
===============================


0 coments